หน้าหนังสือทั้งหมด

การสำรวมในพระพุทธศาสนา
82
การสำรวมในพระพุทธศาสนา
ประโคม - พระจั้มปิฎกถอดคำแปล ภาค ๙ หน้า 80 [แก้ถอรณ] บรรดาบเหล่านั้น ว่า เหตุสงฺญิโต ความว่า ชื่อว่า ผู้มีมืออันสำรวมแล้ว เพราะความไม่มีกานอันมือเป็นต้น หรือกร ประทานสัตว์เหล่านี้เป็นต้นด้วย นัยแม้ในบ
ข้อความนี้กล่าวถึงการสำรวมในด้านต่างๆ ตามคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการควบคุมมือ วาจา และจิตใจ เพื่อให้เกิดการพัฒนาหรือการฝึกฝนทางจิต ซึ่งมีความสำคัญในการดำเนินชีวิต เพื่อให้เป็นผู้ที่มีสัมมาทิฏฐิแล
หน้า2
83
ประโยค- พระธัมมปทัฏฐกถาแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 81 ในกาลจบเทศกนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอธิษฐานผลทั้งหลาย มี โอกาสปัจจัยผลเป็นกัน ดังนี้แล. เรื่องกิญจาณ่าง สบ.
พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙
85
พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙
ประโคม - พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 83 กัน" อันกิฐทั้งหลายผู้ใดจะสบนื้อความนั้นทูลอ้อนวอนแล้ว เพื่อ จะทรงประกเนื้อความนั้น ได้ทรงนำอธิษฐานมา (ตรัส) ว่า:- [หยง๗ ๒ ตัวข้าเจ้าผู้สหายไปกำของตน] ใน
ในอดีตกาล มีเต่าและพ้องเพื่อนที่รู้จักกันอย่างสนิทสนม วันหนึ่ง ได้มีการชักชวนกันเดินทางไปยังที่ที่งดงาม แต่เต่าประสบอุปสรรค ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่นำไปสู่ความตายของตน ในที่สุดเต่าตระหนักถึงความชั่วร้ายข
พระธรรมปิฎกอรรถกระแสแปล ภาค ๙
87
พระธรรมปิฎกอรรถกระแสแปล ภาค ๙
ประชโทค - พระธรรมปิฎกอรรถกระแสแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 85 [แก้อตรรกะ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่ามูตสมญาโตก ว่า ชื่อว่าผู้ สำรวมแล้วด้วยปกต เพราะไม่พูดคำนิยามว่า "เจ้าเป็นคนชาติโค้ง" เจ้าเป็นคนกุศล" แม้แต่
บทความนี้นำเสนอการตรวจสอบคำสอนในพระธรรมปิฎก โดยเน้นไปที่คุณสมบัติของมูตสมญาโตกและปัญญาที่พระผู้พระภาคทรงตรัสเกี่ยวกับมนุตตาฎกติ และการตีความเกี่ยวกับพระบาลีและอตัเร รวมถึงประสบการณ์ของภิกษุโภกะโลเกกะท
พระธรรมมารามเถร ภาค 9 - หน้า 86
88
พระธรรมมารามเถร ภาค 9 - หน้า 86
ประโคFL พระปิฎกชูจาแปล ภาค 9 - หน้า 86 4. เรื่องพระธรรมมารามเถร [๒๕๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อพระองค์ในพระเวนทรงปรารถพระธรรมมาราม เถรสรงพระธรรมเทคนาไว้ "สมฤรมาภิ มฤรมิโต" เป็นต้น. [พวกภิทูป
ในบทนี้กล่าวถึงการปรินิพพานของพระศาสดา สร้างความสังเวชต่อภิกษุที่อยู่รอบพระองค์ ดำเนินการปรึกษาหารือถึงวิธีการที่จะปฏิบัติในช่วงระยะเวลาอันใกล้ พระธรรมมารามเถรได้รับการส่งเสริมในกระบวนการ และฝึกปฏิบัต
ประโบคต - พระธรรมปฏิญาณแปล ภาค ๙
89
ประโบคต - พระธรรมปฏิญาณแปล ภาค ๙
ประโบคต - พระธรรมปฏิญาณแปล ภาค ๙ - หน้า ที่ 87 แล้ว ก็เป็นผู้ฯ เดียวเท่านั้นอยู่ นึก คิด ระลึก ถึงธรรมที่พระ ศาสดาทรงแสดงแล้ว ภิกษุทั้งหลาย กราบสุด (เรื่องนั้น) แค่พระ ตาลว่า "พระเจ้าข้า พระธรรมกรมมี
ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้สนทนากับพระธรรมมารามเกี่ยวกับการพยายามบรรลุพระอรหันต์ และความสำคัญของการคิดระลึกถึงธรรมที่พระองค์ทรงแสดง เมื่อพระธรรมมารามแจ้งความตั้งใจของตน พระศาสดาจึงได้สาธุการและยกย่องความ
พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า 90
92
พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า 90
ประโบค - พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า ที่ 90 "พระเจ้าขา ภิกขูนี้" บริโภคาลาและลักการที่จะเกิดขึ้นแก่วพระเทวบุตร, เธอเป็นฝ่ายของพระเทวบุตร." พระศาสดา รับส่งให้เรียกฤกษ์นนทมแล้ว ตรัสถามว่า "ได้ยิน ว่
บทสนทนาระหว่างพระศาสดาและภิกษุเกี่ยวกับการเสวนาและวิธีมองลักษณะของผู้อื่น, พระศาสดาได้สั่งสอนภิกษุเกี่ยวกับการวิเคราะห์ถึงการมองลักษณะท่าทาง, จนก่อให้เกิดการเรียนรู้เกี่ยวกับคุณธรรมและการรู้จักตัวเองจ
ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91
93
ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91
ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91 แล้วว่าสว่า “กิษฺฐ์ทั้งหลาย ธรรมวาคาภิญญู พึ่งเป็นผู้อื่นดีด้วยอาก ของตนเท่านั้น การปรากฎนาของผู้อื่น ไม่สมควร เพราะบรรลฺ ณา วิปัสสนา มรรค และผลทั้งหล
ในเนื้อหาได้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ดูหมิ่นลาภที่ตนมีและไม่เที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น โดยเนื้อหาชี้ให้เห็นว่าความสำเร็จและลาภที่แท้จริงจะเกิดขึ้นจากการทำดีของตนเองเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการยกตัวอย่า
พระมังปัณฑ์อุปัชฌาย์ ภาค ๘ - หน้าที่ 92
94
พระมังปัณฑ์อุปัชฌาย์ ภาค ๘ - หน้าที่ 92
ประกอบ - พระมังปัณฑ์อุปัชฌาย์ ภาค ๘ - หน้าที่ 92 บทพระคาถาว่า สมธี นาฏิญาณติ ความว่า กิเลกญ เมื่อปรารถนาเกล้าของชเนล่อยอยู่ ถึงความวุ่นวายในการทำบริหาร มีวิธีเป็นต้น เช่นนั้น ข้อไม่บรรลุอุปาณาธามิ หร
บทพระคาถาที่พูดถึงความรับผิดชอบและความตั้งใจของภิกษุในการดำรงชีวิต รวมถึงการจัดการกับลาภและความสำคัญของการไม่เกียจคร้าน โดยเฉพาะในการบรรลุธรรมและการเห็นผลของการปฏิบัติธรรม โดยเทพทั้งหลายจะสรรเสริญผู้ท
พระบรมปฏิทินถวายเปล่า ภาค ๙ - เรื่องปัญจักษ์ทายกพรหม
95
พระบรมปฏิทินถวายเปล่า ภาค ๙ - เรื่องปัญจักษ์ทายกพรหม
ประกอบ - พระบรมปฏิทินถวายเปล่า ภาค ๙ - หน้า ที่ ๙๓ 6. เรื่องปัญจักษ์ทายกพรหม น [๒๕๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ ทรงปรารถพรหมนมัสการชื่อปัญจักษ์ ตรัสพระธรรมเทศนานว่า "ลงุฟโล
เรื่องราวเกี่ยวกับพระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระเจดีย์และการถวายทานอันเลิศจากพระมหานั่น ที่มีชื่อและความหมายเชิงลึก แสดงถึงการถวายในเวลาและโอกาสต่าง ๆ ที่พระศาสดาทรงโปรดสัตว์และคำสอนของพระองค์เกี่ยวกับการ
ประโบาย - พระธรรมปิฏกถอดกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 94
96
ประโบาย - พระธรรมปิฏกถอดกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 94
ประโบาย - พระธรรมปิฏกถอดกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 94 นั่งบริโภคอยู่หน้าประตู เขาไม่เห็นพระศาสดาผู้ประทับยืนอยู่ที่ประตู ส่วนบางพราหมณ์ของเขา กำลังเล็งดูเขาอยู่ เห็นพระศาสดา จึงคิดว่า "พระมหาอุตรนี้ ถวายท
ในบทนี้มีการบรรยายถึงภาพของพระศาสดากำลังประทับอยู่ที่ประตู ในขณะที่พราหมณ์และนางพราหมณ์คอยสังเกตการณ์ พราหมณ์เห็นพระศาสดาและมีความคิดเกี่ยวกับการถวายทาน ภาพการณ์นี้สะท้อนถึงความเคารพในพระธรรมและความสำ
ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95
97
ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95
ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95 เสียดด้วยอาการอันแสดงว่า "เราจักไม่ไป" นางไม่อาจออกกลั้นไว้ได้ จึงหัวเราะดังลั่นขึ้น ขณะนั้น พระศาสดา ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน แม้ พระมหมณี นั่งทับหลังให้แ
ในหน้าที่ 95 ของพระธรรมปิฏกยอดแปล พระศาสดาได้ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน พระมหมณีได้ยินเสียงหัวเราะจากนางและเห็นแสงสว่างของพระรัฐมิมรราธะ นางได้กราบทูลแก่พระโคดมว่าขอถวายทานอันเลิศ มีการสนทนาที่น่าสนใจเก
พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97
99
พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97
ประโคด - พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97 ธรรมะแก่นทั้ง ๒ นั้น ย่อมควร" แล้วจึงทรัศว่า "พระมหาน บุคคลผู้ไม่กำหนด ไม่ของอยู่ในมานุสูร ชื่องว่า เป็นฎีกุ" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ความยึดถือใ
ในบทนี้กล่าวถึงธรรมะแก่นสองประการว่า ควรยึดถือในการดำรงอยู่ ส่วนเฉพาะเจาะจงในมานุสูร โดยพระมหานได้ตรัสเกี่ยวกับการไม่เศร้าโศกที่เกิดจากความเข้าใจในนามรูปที่มีการเสื่อมสลายเมื่อไม่ยึดถือในสิ่งเหล่านั้น
พระโฉม-พระอิฐมปฏิสันถารแปล ภาค ๙
101
พระโฉม-พระอิฐมปฏิสันถารแปล ภาค ๙
ประโ‬ พระโฉม-พระอิฐมปฏิสันถารแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 99 ๓. เรื่องสัมพุทธภิถํ [๒๕๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนา เมื่อประทับอยู่ในพระเจวัน ทรงปรารภภิถํ มากรูป ครสพระธรรมเทวนิว่า "เมตตาวาริษ" เป็นต้น. [ประ
เนื้อหานี้กล่าวถึงพระศาสนาในช่วงเวลาที่สำคัญ โดยมุ่งเน้นไปที่เรื่องสงฆ์และการปฏิบัติธรรมของพระมหาจัตตะ ที่ประทับอยู่ในเขาอปัตตร และเส้นทางการบรรพชา สอดคล้องกับพระธรรมที่พระเจวันได้กล่าวไว้ว่าเกี่ยวกับ
พระรัฐม์ภัทรบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๘
102
พระรัฐม์ภัทรบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๘
ประโยค - พระรัฐม์ภัทรบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๘ หน้าที่ ๑๐๐ พระสูตรหมดด้วยกัน ๑๖ สูตร โดยท่านองสรภัญญะที่จัดเป็นอุบัฏภ์-วัดก็แหละ ครั้งนั้น พระผู้พะภาค เมื่อจะทรงอธิษฐานเป็นพิเศษ จึงได้รับทาสบาระกัณฑ์ในเวลา
เนื้อหานี้กล่าวถึงการสั่งสอนพระสูตรต่าง ๆ ที่มีการสาธุการในสังคมพระพุทธศาสนา เรื่องราวเกี่ยวกับเทพและมหาอุบาสิกา ตลอดจนการกระทำของพระเณรที่มีความสำคัญและส่งผลให้เกิดการให้สาธุการในอารมณ์ร่วมของผู้มาฟั
ประโปง - พระสงฆ์ทูลถามฎีกาแปล ภาค ๔
103
ประโปง - พระสงฆ์ทูลถามฎีกาแปล ภาค ๔
ประโปง - พระสงฆ์ทูลถามฎีกาแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 101 เทวฑฺฒา. เราให้แกพระโพธิญาณอธิษฐานะ ผู้เป็นบุตรของท่าน. มหาอุบาลี. บุตรของเราทำอะไร ? เทวฑฺฒา. ในวันนี้ บุตรของท่าน อยู่ในพระคันธฤทธิ์เดียวกันกับ พระ
บทสนทนาระหว่างพระโพธิญาณและมหาอุบาลีเกี่ยวกับการแสดงธรรมของบุตรในพระคันธฤทธิ์และความสามารถในการแสดงธรรมต่อพระศาคตา รวมถึงบทบาทของสาธุกาในการเผยแพร่ธรรมะ ที่มีความสำคัญต่อทั้งอุบาสกาและพรหมโลก. พวกเขาไ
พระธีรมาปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 102
104
พระธีรมาปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 102
ประโยค - พระธีรมาปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 102 ให้มา ดังนี้แล้ว จึงทูลขอพระ ๕ ประการ: กะพระผู้มพระภาคเจ้า ตั้งแต่แต่การอุปสมบทด้วยคะสงมีกฎผู้ทรงจินเป็นที่ ๖ ในชนบท ทั้งหลายซึ่งตั้งอยู่ปลายแคนแล้ว
ในบทนี้ พระเถระขอให้มีการอนุญาตในหลายประการเกี่ยวกับการปฏิบัติศาสนกิจ เช่น อุปสมบทและการใช้อุปกรณ์ต่างๆ โดยการแสดงธรรมของพระโอษฐะที่ตอบคำถามอุบาสิกาเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับพระศาสดา และการยอมรับกับการป
พระจันทร์ถูกฉุกเฉลย ภาค ๙ - หน้าที่ 104
106
พระจันทร์ถูกฉุกเฉลย ภาค ๙ - หน้าที่ 104
ประโยค - พระจันทร์ถูกฉุกเฉลย ภาค ๙ - หน้าที่ 104 นั่น ด้วยว่าสิ่งนั้น "ถาวู่อุบลกนั้น" ได้ยินว่าพวกเราเข้าไปในนี้แล้ว กลับมุ่งหน้ามายังเรือน, ท่านจงฟังอุบลกนั้นให้จดเสียดอน." หัวหน้าไจนั่น ได้ไปยืนอยู
ในบทนี้เป็นการเล่าถึงเหตุการณ์ที่พระจันทร์ถูกฉุกเฉลยในบริบทที่ตัวละครได้เข้าไปในเรือนและพบกับพวกโจรที่งัดบ้าน โดยอุบลกได้สั่งให้โจรทำตามคำสั่ง ทั้งที่มีการเตือนหรือแจ้งสถานการณ์ให้ทราบ การสนทนาระหว่าง
ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติดี
107
ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติดี
ประโยค - พระยามะทัตถูกสั่งให้แปล ภาค 4 - หน้าที่ 105 กลับบ้านเสียเถิด" แล้วส่งให้กลับ [ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติดีธรรม] นายโจรฟังคำของอุบาสกนันแล้ว คิดว่า "เมื่อพวกเรานำสิ่ง ของ ๆ หญิงเห็นปนนี้ ไป, สายฟ
ในบทนี้นำเสนอแนวคิดว่า ธรรมมักรักษาผู้ที่ประพฤติดี โดยการนำเสนอเรื่องราวของโจรที่ได้รับผลจากการกระทำที่ดี ทั้งยังสื่อถึงความสำคัญของการรักษาธรรมในใจ. โจรได้รับข้อคิดและความเข้าใจเกี่ยวกับผลของการทำดีเ
พระธัมมปทัฏฏกวาแปล ภาค ๕ หน้า ๑๐๗
109
พระธัมมปทัฏฏกวาแปล ภาค ๕ หน้า ๑๐๗
ประโยค - พระธัมมปทัฏฏกวาแปล ภาค ๕ หน้า ๑๐๗ เรือนี้ เรื่อกิอวิดแล้ว จักถึงเร็ว เธอตัดราคา และโทสะได้แล้ว แต่ณั้นจักถึงพระนิพพาน ภิกขุ พิฆาตธรรม ๕ อย่าง พิฆาตธรรม ๕ อย่างและพิฆ ยังคุณธรรม ๕ ให้เจริญยิ่
บทสัมภาษณ์นี้อธิบายเกี่ยวกับวิธีการเข้าถึงพระนิพพานของภิกขุ ผ่านการปฏิบัติธรรมที่ถูกต้อง และการพัฒนาคุณธรรม ๕ ประการ รวมถึงการตัดราคาและโทสะ พร้อมยกตัวอย่างให้เห็นถึงความสำคัญของปัญญาในการสร้างธรรมที่